Sezon 2 - odcinek 3

Sens i Antysens (Sense and Antisense)

Scenariusz: Chip Johannessen
Reżyseria: Thomas J. Wright
Data emisji: 3.10.1997
Data emisji TVN: nieustalona
Data emisji TV4: 21.01.2002

Frank zostaje wyznaczony do wyśledzenia i zidentyfikowania pacjenta zero* straszliwej biologicznej epidemii. Zamiast odkryć ewidencję dotyczącą pochodzenia zarazy, sam zostaje wciągnięty w konspirację, mającą na celu ukryć człowieka, którego szukał. Frank i Peter zostają zadziwieni, jak bardzo stał się łajdakiem członek grupy Projektu Ludzkigo Genomu, manipulując kodem DNA w celu kontrolowania naszej gwałtowności.

Synopsis
Czarnoskóry mężczyzna, Pacjent Zero, próbuje na miejskiej ulicy zatrzymać taksówkę, lecz żadna nie zatrzymuje się. Dopiero czarnoskóry taksówkarz, Gerome Knox, staje na żądanie. Bez ostrzeżenia - Zero zajmuje miejsce na tylnym siedzeniu taksówki, tocząc pianę z ust i wykrzykując o "ciężarówkach", które próbują go zabić. Knox dowozi pasażera do najbliższego szpitala, gdzie lekarze rozpoznają u niego symptomy przedawkowania narkotyków. Po otrzymaniu uderzenia Pacjentowi Zero ustają drgawki, lecz znowu zaczyna krzyczeć, gdy dwaj tajemniczy mężczyzni, Wright i Patterson, wchodzą do szpitalnego korytarza. "Oni chcą mnie zabić" - mówi do Knoxa przerażony. Obawiając się o bezpieczeństwo Zera, Knox pomaga mu w ucieczce.

W tym czasie Wright i Patterson obejmują kwarantanną obszar wejściowy szpitala, ponieważ Zero zainfekowany został bardzo zakaźnym wirusem.

Giebelhouse kontaktuje się z Frankiem i prosi go o pomoc w znalezieniu zaginionego Pacjenta Zero. Obaj udali się na konsultację do Centrum Chorób Zakaźnych. Tam Dr Pettey wyjaśnił im, że Pacjent Zero zarażony jest patogenem, normalnie występującym jedynie w Kongo. Ostatecznie policja lokalizuje Zero i Knoxa wewnątrz biur pro-murzyńskiej gazety (gdzie Zero próbował przekonać wydawcę, by ten wydrukował jego historię, odwołując się do tego, że to kolorowi w przeszłości stawali się przedmiotem testów medycznych). Zanim zostaje aresztowany, Zero celowo plami tył koszuli Franka krwią.

Późniejsze testy laboratoryjne ujawniają, że krew Zero nie była zainfekowana rzadkim wirusem... i co bardziej tajemnicze - ludzie z administracji Centrum Chorób Zakaźnych znikają bez śladu. Frank i Giebelhouse zdają sobie sprawę, że zostali wrobieni przez nieznaną grupę w sprawę odszukania Pacjenta Zero, lecz wciąż wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi.

W następnym ujęciu widzimy, jak zarażony bezdomny odgraża się (trzymając w ręce jedynie krótki kij) dwóm policjantom. Jeden z nich zaczyna strzelać, w efekcie zabijając mężczyznę. Frank i Watts prowadzą śledztwo w sprawie tego incydentu, domyślając się, że ich obecność jest niemile widziana. W tajemnicy Frank podąża za policyjnym patrolem i próbuje zdobyć próbkę krwi denata. Znajduje też przy noszach karteczkę z napisem D.O.E. - domyśla się, że jest to skrót od Department of Energy (Ministerstwo Energii). Frank i Watts dochodzą do wniosku, że rząd opracowuje nowy rodzaj broni niekonwencjonalnej, która wywołuje gwałtowne zachowanie u swoich ofiar. Prace nad tą bronią były prowadzone przez grupę Projektu Ludzkiego Genomu, trudniącej się, by stworzyć fotokopię "funkcjonalnej i ewolucyjnej historii gatunku ludzkiego".

Watts porównuje układy DNA Pacjenta Zero i zabitego przez policjantów bezdomnego. Umiejscowienie genów obu mężczyzn jest identyczne... co znaczy, że ich stan obłąkania został wywołany genetycznie. Frank i Watts rozważają, że jakiś niegodziwiec spoza Ministerstwa Energii z łatwością mógł odkryć tajemnicę sprawowania kontroli... a teraz pod pozorem pomocy bezdomnym prowadzi eksperymenty na pacjentach, których nie sposób wyśledzić. W następnej scenie zwłoki Gerome'a Knoxa zostają odnalezione w kostnicy.

Watts i Frank wraz z grupą policjantów w nadziei znalezienia Pacjenta Zero szturmują nieoznaczony biurowiec. Wewnątrz faktycznie znajdują Pacjenta Zero... w postaci doktora Williama R. Kramera. Kramer udaje nieznajomość swojego urojeniowego epizodu, zmuszając Franka, by ten na głos wyraził swoje wątpliwości: czy Kramer eksperymentował na sobie, czy też w jakiś sposób zaraził się przypadkowo. Jednakże w tej samej chwili zauważa zdjęcie Kramera z Rowandy, z 1994 roku, kiedy to zmasakrowano tam bezsensownie tysiące ludzi.